Texto NL

(Esther Gerritsen, Dorst [fragment]; De Geus, Breda 2012)

 

‘Wil je er veel af?’ vraagt de kapper.

‘Beetje in laagjes,’ zegt Elisabeth, ‘ik laat het lang groeien.’

‘Je laat het weer lang groeien?’

‘Ja’, zegt ze.

‘Dat kan wel even duren.’

‘Binnen twee jaar is het lang.’

‘Ja,’ zegt de kapper, ‘binnen twee jaar wel.’ Ze kijken samen in de spiegel. Hij houdt zijn hoofd wat schuin. ‘Wat zegt de dokter?’

‘Dat ik het moet delen.’

‘En doe je dat?’

‘Ik vind dat moeilijk.’

‘Ja?’

‘Ja.’

‘Was ik het eerst even.’

‘Het is net gewassen.’

‘Waarom doe je dat nou?’

‘Ja, stom hè?’

‘Het moet tóch natgemaakt.’ Hij schuift de wastafel onder haar hoofd. ‘Hoe is het op de zaak?’

‘Druk hè? Kunstrai volgend weekend.’

‘En gaat dat nog?’

‘Nu even niet, hè.’

‘Nee, nu even niet.’

‘Ik tril.’

‘Ik zag het.’

‘Anders kon het wel.’

Hij zet de sproeier aan. ‘Is het te heet?’

‘Nee.’ Ze zegt altijd nee.

‘Je wordt nog wel behandeld?’

‘Nu niet.’ De sproeier gaat uit. Water loopt in haar nek.

‘Uitbehandeld?’

‘Gewoon nu even niet.’

‘Nu even niet, nee.’ De shampoofles is bijna leeg.

‘Precies genoeg’, zegt de kapper. Hij staat achter haar en masseert haar hoofd. ‘Doen ze prognoses?’

‘Je kunt er niks van zeggen, hè?’

‘Nee, hè?’

‘Wordt het dunner?’

‘Kan ik niet zeggen, nee.’

‘Kan weken duren, kan maanden duren. Dat is het eigenlijk.’

‘Maar geen jaren?’

‘Nee, geen jaren.’

‘Weet Coco het al?’

‘Ja.’

‘Wat zei ze?’

‘Vond het erg, hè.’

‘Tuurlijk.’ Hij zet de sproeier weer aan en spoelt de shampoo uit.

‘Wat wordt ze groot, hè?’

‘Drieëntwintig al.’

‘Ik bedoel “fors”, “groot”, “dik”.’

‘Ja, nou hè, die blijft maar groeien.’

‘Nou.’

‘Als je dik bent kun je beter je haar niet zo kort knippen.’

‘Dat zei ik ook, maar ze wil het kort.’

‘Zó kort?’

‘Misschien niet zo kort.’ De kapper pakt een handdoek en droogt haar haar.

‘Waarom knippen kappers altijd korter dan je wilt?’

‘Anders heb ik het gevoel dat ik niet echt iets heb gedaan.’

‘O ja.’

‘Ga maar overeind zitten, hoor. Weet Wilbert het al?’

‘Ik weet het niet. Coco zal het wel zeggen. Hier komt hij ook niet meer. Toch?’

‘Allang niet meer. Zag ’m vroeger nog wel ’s in het café hier, maar dat is ook al jaren terug.’

‘Drinkt niet meer, hè?’ zegt Elisabeth.

‘Door die vrouw hè?’

‘Ja.’

‘Misschien ook maar beter.’

‘Ach.’ Ze haalt haar schouders op.

Advertisements